SABİRƏ NƏZİRƏ: “BEOVULF”UN TƏZƏDƏN ÇEVRİLİB İNGİLİS DİLİNƏ QAYTARILMAĞI

2

İ. Əliyev: Nə xəbər var təzə, görkəmli Anar?

            İndi bəs şanlı yazarlar nə yazar?

Anar: Yatmayır indi yazarlar gecələr,
           Həsr edir şəninizə hər biri bir ölməz əsər.

İ. Əliyev: Mövzu seçmək bacarırlar bu yazarlar, görünür,
            Təcili artıraram mən də təqaüdlərini.

            Bu xəbər çox gözəl, istəkli Anar,

            Ədəbiyyatda yeni hansı daha hadisə var?

Anar: Bəli, var, ali komandan, daha bir,
          Amma bu, hadisədən çox üzücü  faciədir…

İ. Əliyev: Nədir, o faciə, gizlətmə, oğul!

           Danış ətraflı bilim mən nə olub!

           Yoluxub bəlkə qəfil virusla,

           Fani dünyamızı tərk etdi Kamal Abdulla?
 

Anar: Yox, Kamal lap buğa tək sağlamdır,
           Mən deyən faciəsə hər cür ölümdən də ağır.          

          Ölkənin arxa çevirmiş biri rəhbərliyinə,
          Çevirib dastanı o, Azəribaycan dilinə.

İ. Əliyev: Hansı dastan?

Anar: İngilis dastanı məşhur “Beovulf”!

          Çevirb almadan icazə…ah… uf…

İ. Əliev: Kim çevirmiş? Nəçidir? Varmı onu bir tanıyan?

Anar: Yaşayır Rusiyada guya bu ünsür çoxdan.

İ. Əliyev: Ünsürün antimillisindənmi?

Anar: Xalisindən. Ötürür düşmənə vacib xəbəri,

         Satmaq istər təzədən erməniyə Kəlbəcəri.

İ. Əliyev: Sübutu varmı fəaliyyətinin?

Anar: Versək işgəncə deyər niyyətini.

İ. Əliyev: Adı haqqında məlumatlar var?

Anar: Adı Xeyrulla, təxəllüssə Xəyal.  

İ. Əliyev: Şübhə yox, antimillidir, bu, adından bilinir!

Anar: Çox fəsadlar törər, əlbəttə, görməsək tədbir.

İ. Əliyev: Boynuna ip keçirib heyvan tək,
                Ünsürü ölkəyə gərək gətirək.

Anar: Bəs nə olsun “Beovulf”?

İ. Əliyev: Ah, o dastan! Ah… uf…

                Bir sürü tərcüməçi tər axıdıb səy eləsin
                Tez çevirsinlər o dastanı yenə ingilisə!

28. 03. 2021, Samara

ARDA GÜLƏR İFTARI, BAYAĞI TÜRK PİARI

Orucluq çoxdan bitib, türklərin orucluq PR kampaniyası davam edir.

Yazıq Arda Gülər…

Bütün orucluq ərzində əsasən türklərə, qismən ərəblərə və başqa müsəlman millətlərin nümayəndələrinə məxsus sosial şəbəkə səhifələrində “müsəlman Arda Gülər”in orucluğu işıqlandırılırdı. Şəkillərdə Arda Güləri başqa müəlman futbolçu qardaşları ilə — Rüdigerlə, Brahim Diasla – iftar süfrəsi başında görürdük. Süfrə də nə süfrə  — bir kəndin əhalisi yesə, doyar…

Yeri gəlmişkən, niyə bu üç milyonçu (Rüdiger yəqin multumilyonçu olar) bu iftar süfrəsini başına niyə ehtiyacı olan insanları yığmırlar? İspaniyada,məlum olduğu kimi, miqrant çoxdur, əksəriyyəti də Afrika ölkələrindən, Məğribdən. Yəni çoxu müsəlmandır və yəqin ki, kasıbları, dolu süfrə aça bilməyənləri on minlərlədir və bəlkə daha artıqdır. Üç milyonçu futbolçunun zəngin iftar süfrəsini göstərənlərin məqsədi nədir? İslamın üstünlüyü? Məgər futbolu müsəlmanlar yaradıblar? Bəlkə müsəlmanlığın üstünlüyü? Dünyanın müxtəlif ölkələrində milyonlarla insanın aclıq çəkdiyi, körpələrin acından öldüyü vaxt zəngin süfrə nümayiş etdirən adam kimdən üstündür? Əslində bu nümayişçilik əxlaqsızlıq deyilmi? Belə PR bu müsəlman futbolçulara hörməti artırmaz, əksinə, gözdən salar. Arda Gülər şəxsən mənim gözümdən düşüb…

Futbolçunun hansı Tanrıya inandığı, necə ibadət etdiyi mənim nəyimə lazımdır? Mən Messinin dindar olub-olmadığını bilmirən. Mərhum kral Pelenin də kilsədə şəkillərini ya videolarını görməmişəm. Onlara hörmət qazandıran oyunları, ustalıqları, fövqəladə talantları olub. Birdən eşitsəm ki, Messi müsəlman olub, mən yəqin ki, ümimiyyətlə futboldan üz döndərərəm. Çünki, o halda Messi mənimlə yox, xamaneilərlə, allahşükürlərlə qardaş olacaq…

Türklər, yəni osmanlılar çox üzlü və sırtıqdırlar. Ölkənin qaragüruhçuğuğa yuvarlanmağında təkcə Erdoğan günahkar deyil.Yəni Volterin bir ifadəsini bir qədər dəyişsək, deyə bilərik ki, Erdoğan olmasaydı da, türklər onu uydurmalı idilər… Türklər müsəlman ərəb qardaşlarına qoşulub sevimli futbolçuların surətindən istifadə edərək avropalılara İslamın necə gözəl din olduğunu göstərmək istəyirlər. Bunu inadla, həyaızlıqla, utanmadan edirlər. Və bunu edənlərin əksəriyyəti də gedib oturub Avropada, bəlkə heç əlini ağdan-qaraya vurmur, yardım alır ya da oğurluq edir…

İslamın gözəlliyinə və ya üstünlüyünə Arda Gülərin və Rüdigerin zəngin iftar süfrəsi ilə yalnız sadəlövh insanları inandırmaq olar. Rüdigeri top futbolçu  və multimiyonçu edən Almaniyadır. Zidanı, Benzemanı Əlcəzair yetişdirmyib, Fransa bəsləyib-böyüdüb. Müsəlman Dembele də xristian Fransanın yetirməsidir. Ağlı başında olan hər kəs türkə ya ərəbə deyər: İslam yaxşıdırsa, niyə İslam ölkələrində Fransada, Almaniyada, İspaniyada olan şərait yoxdur? Niyə İslam ölkələrinin hamısında müxtəlif formalarda diktaturadır və insan hüquqları tapdalanır? Niyə müsəlman ölkələrində məmurlar elliklə oğrudurlar və niyə müəlman ölkələrində müsəlman əhali oğurluğu zirəklik sayır?

İslam yaxşıdır? İslam ölkəsi yaxşıdır? Nədə? İqtisadi inkişafda? Səhiyyədə? Təhsildə? İdmanda?

Hələ mən parlamentarizmdən, məhkəmə sistemindən danışmıram…

Müsəlman ölkələrindən neçə nəfər Qızıl top alıb? Sıfır nəfər?

Arda Gülər, əlbəttə, istedadlı futbolçudur. Ancaq, təəssüf ki, bu türk-müsəlman piarçıları onu, deyəən, xarab eləyəcəklər. Dini əqidəni afişalamaq, dini ayini şouya çevirmək eşşəklikdir və Arda Güləri belə eşşəkliyə, özü də başa düşmədən, yuvarlayırlar. Oyununda da son vaxtlar tərəqqi yoxdur. Bir vaxt Mesut Özili tənqid edirdilər ki, o, “təmiz topla” oynamağı sevir. Yəni top uğrunda mübarizəyə meylli deyil. Arda Gülər də hazır topu gözləyir ki, ötürsün və çox vaxt da ya geriyə ya da yaxın həmkarına ötürür, dişiylə-dırnağıyla mübarizə aparıb irəli getmir. Oyunun xeyli hissəini də ortada “piyada” gəzib əlini yelləyərək dirijorluq edir…

21 yaşlı futbolçu üçün indidən onun necə görünməyi, zəngin iftar üfrəsi, müsəlman xalatında fotoseiyası vacibdirsə, bir futbolçu kimi onun üstündən gərək xətt çəkəsən…

Ruslarda bir kobud öz var: objiralovka”. Yəni partlayanacan yemək. Müsəlmanların, xüsusən zəngin müsəlmanların da orucluğu da belə bir objiralovkaya çevrilir. Bu məni təəccübləndirmir – zəngin müəlnanlar nə vaxt ayrı cür olublar ki? Məni narahat edən talantlı insanların, o cümlədən idmançıların islamçıların əlində alətə çevrilməidir. Mətbuat, sosial şəbəkə müşahidəlri göstərir ki, belə PR kampaniyaların effekti miskindir. Əksinə, avropalılarda bu, acıq doğurur. Benzema müsəlmanlığını afişalayan kimi onun fahişələrlə qonuşduğunu, eksklyüziv restoranlarda beş min dollarlıq yemək sifariş verdiyini onun yadına salırlar…

 

O4. 04. 2026, Samara

YÜZ DOXSAN ÜÇ YAŞLI CONATANIN ÖLÜMÜNƏ

Atlantik okeanının uzaq bir adasında,
Müqəddəs Yelenada sakit, duymadan ağrı,
Öldü bağa Conatan yüz doxsan üç yaşında,
Gözlərini qapadı şəxsi veterinarı.

 

Müqəddəs Yelenada Conatandan çox əvvəl,
Qısa sürgün həyatı Napoleon yaşamışdı

Dünya imperatorun adını bilir əzbər,

Çoxlu şücaətisə hər insana tanışdı.

 

Conatansa yaşayıb həqir, başıaşağı,
Ölkələr fəth etməyib, ordular dağıdaraq.

.Ziyarətinə ancaq Britaniya monarxı,

Gedib şəxsən, Atlantik okeanını aşaraq.

 

Bonopart getməsəydi dünyadan vaxtsız əgər,
Görüşə bilərdi o, tısbağa Conatanla.

Salamlardı fransız onu görüb hər səhər,

Bəlkə də çıxardılar gəzintiyə birgə lap.

 

Həyatında ilk dəfə Napelon duyardı,
Tələsmədən getməyin dadı, ləzzəti nədir.

Gözlərini yumaraq keçmişə qayıdardı,
Nümunəsiylə ona  Conatandərs deyərdi…

 

Zenon haqlıdır tamam — mahiyyətcə ən azı —

Ötə bilməz heç zaman tısbağanı Axilles.

Geriyə atır hökmən tələsməyimiz bizi,

Nə qədər tələsirik, dönürük o qədər tez….

 

BMT qərar verib elan eləməyəcək yas,

Danışılsa da bütün dünyada Conatandan.

Bayraqlar endirilməz, matəm marşı çalınmaz,

Bombalar yenə partlar, yenə də tökülər qan…

 

02.04. 2026, Samara

«ELƏ BİL ÖLÜMƏ APARILIRIQ…»

(poliklinika)

Elektron növbə çıxıb sıradan,
«Canlı» növbədədir adamlar indi.

Cavan gözə dəymir aralarında,

Burda “canlı” olan elə növbədir.

 

“Kömpüter vışiblo!” – ucadan deyib,

Qeydiyyatçı qadın saxlayır işi.

(Kompüter qəzaya yəni uğrayıb)

Dinməzcə hamı yer tapıb əyləşir.

 

Vaxt gedir, kəsilir tamam səs-səmir,
Bir nəfər deyinmir dodaqaltı da.

Gözəldir, əlbəttə, etika, səbr,

Müdhiş amma nəsə var bu sükutda.

 

Bir dava həvəsli yox niyə burda?

Tumu kəslibdir demaqoqların?

Şəhərdə nə qədər əsəbi vardı! –

Ağrıyan qol-qıçdır indi ya qarın…

 

Bəlkə susqunluğa ciddi səbəb var?

Şübhə, narahatlıq, düzü, doğurur.

Mədəni, sakitcə bu oturanlar,
Nəyəsə elə bil bir eyham vurur…

 

Ağzına elə bil hamı su alıb,
Növbə “canlı”, yoxdur hərəkət ancaq.

Elə bil ölümə aparılırıq,
Qazancdır, nə qədər yolda yubansaq….

 

31. 03. 2026, Samara

DEYİRLƏR Kİ ŞEİR BELƏ YARANIR..

Deyirlər ki, şeir belə yaranır:

Qınını dəyişir elə bil ilan.

Daşa ya ağaca özünü heyvan

Sürtərək çıxarır köhnə dərini.

 

Şeir zərurət tək gəlirsə əgər,
Əlbəttə, yazıla o gərək hökmən.

İlan qını kimi çıxır bədəndən,
Dağa, daşa çırpsan özünü əvvəl.

 

Yazırsan… bir saat keçməmiş ancaq,

Birdən elə gəlir quru qabıqsan.

Ölmüsən elə bil yazdığında sən,
Atılıb qalmısan köhnə qın sayaq…

 

30.03. 2026, Samara

AZƏRBAYCAN FUTBOLU: İMİŞLİ, ZİRƏ…

Ah, yenə səsləndi fiti hakimin,

Ah, yenə futbol savaşı başladı!

Üstələyər indi görək kim kimi.

Azəribaycanda oyun başqadı!

 

Çıxdı İmişliylə Zirə meydana,

Toz havaya qalxdı duman tək qatı.

Burda otu bəlkə gecə heyvana,

Kimsə yedirdib, salaraq xəlvətə

 

Xeyli azarkeş oyunu seyr edir,
Sayları bəlkə olar on beş nəfər.

Məncə, kişi xeylağıdır hər biri,

Yox, bacılardan, deyəsən, bir əsər.

 

Hər necə diqqətlə baxam, qanmıram,
Hansı İmişli və Zirə hansı bəs?

Bir-birinin eynidir onlar tamam,

Adları gəlmir dilə — yanlış və tərs.

 

Anlamadım, top nə qədər girsə də,

Hansı qapı kimdə və kimlər vurur.

Xaricidir hər biri, həm inturist,

Bizdən idi hakimi – duydum qürur…

 

Başladı birdən, çox heyf, gur yağış,
Oldu seçilməz daha ağdan qara.

Burdasa İnternet, oyun bitməmiş,
Söndü — Udan kimdi: İmişli? Zirə?…

 

25.03. 2026, Samara

QULDARLIĞIN LƏĞVİNDƏN AD VƏ SOYADI ƏSARƏTİNƏ

Amerika Birləşmiş Ştatlarında quldarlığın ləğvi ilə bağlı hadisələrdən bəhs edən, çoxdan oxuduğum və, təəssüf ki, müəllifini unutduğum bir romanda familiyalarla, yəni soyadlarıyla bağlı məzəli epizod var. Azad olmuş qullar özlərinə soyadı götürürdülər və az qala hər ikinci adam Amerikanın ilk prezidentlərinin soyadını seçir: Vaşinqton, Cefferson, Linkoln… İki nəfərin arasında dava düşür: özünə Vaşinqtonu soyadı götürmüş qadın ləyaqəti təhqir olunmuş kimi digər Vaşinqtona deyir: “Vaşinqton mənəm, mən heç cür səninlə qohum ola bilmərəm…”

Azərbayacalılarda “sırf türk” adlarını və təxəllüslərini görəndə bu roman yadıma düşür…

Adını türk qoyanların birincisi, yəqin ki, Xəlil Rza olub: Ulutürk. Nə az, nə çox – Ulu türk.  Yəni Atatürkdən də yuxarı. Bu, azmış kimi, soyadına “bəy” titulunu da əlavə elədi. Özü və bütün qohun-qardaşı oldu Xəlilbəyli…

Salyanın (indi Neftçala) Pirəbbə kəndində Xəlil adlı bəyin olduğuna şübhəm var…

Türkoğluların sayı-hesabı yoxdur. Qabil Məmmədov da Türkoğludur. Bu adı götürməklə Qabil türkün anasını… Deyək ki, ağladıb…

Oğuz da saysız-hesabsızdır.

Bir bloger var, xaricdədir. O da adını Oğuz qoyub. İldə bir dəfə çıxır rastıma, görürəm ki, il ərzində yeddi-səkkiz kilo kökəlib. Əbaya oxşayan paltar geyir, yəqin şalvar-köynəyə sığmır…

Vətən dərdini nə bilmisən…

Evren!

Turqut!

Erdoğan!

Maraqlıdır: doğan arvaddır, ancaq türklər nədənsə ərin adına çıxırlar…

Və indi “sırf türk” adlarını kimlərin daşıdığını görəndə öz ərəb ya fars adından bərk-bərk yapışmaq istəyir, üzünü türkoğlulara, oğuzlara, alperlərə tutaraq xatırlatdığım romandakı kimi demək istəyirsən: “Yox, yox, mən sizinlə qohum ola bilmərəm…”

 

 19. 03. 2026, Samara

«İSGƏNDƏR, TEYMURLƏNG, NAPOLEON OLMAQ…»

Iskəndər, Teymurləng, Napoleon olmaq

Eşqinə uşaqkən düşənlər azmı?

Yoxdur, anlayırsan, gec ya tez ancaq,

Səndə dahilərin miqyası, əzmi.

 

Bilirsən elmlə, ya da sənətlə,

Dünyanın fəthinə səndə yox hünər.

Adını tanımaz öz ölkən belə,

Özünsə sıravi, adi bir nəfər.

 

Səni bu həqiqət sarsıda bilər,
Həyata ikrah da bəlkə yaradar.

Uğursuz sayaraq özünü əgər,

Ruh azarı tapsan, bir əlacı var:

 

Zəngini basmadan, döymədən ya da,
Aça biləcəyin varsa bir qapı,

Dəyiş paltarını, baxma saata,

Və get, yaddaşında ünvanı tapıb.

 

Mənzilə girəndə gəlib güllə tək,

Önündə çömbəlsə qoca it əgər,
Uşaqlar dəhlizə qaçıb sevincək,

İçəri, əlindən tutub, çəksələr,

 

Səni uşaqların alıb əlindən,

Böyüklər, nəhayət, qucaqlasalar,

Dünya fəth elədin elə bil ki, sən –

Sevgidən dəyərli dünyada nə var?…

 

18. 03. 2026, Samara

AĞ ÜZLÜ, MAVİ GÖZLÜ QAZAXLAR VƏ MÜSƏLMAN-TÜRK ZEHNİYYƏTİ HAQQINDA

Təxminən on beş il  əvvəl qazaxların tədbirində oldum. Təntənəli və çox dəbdəbəli tədbirin təşkilatçısı, yerli diaspor təşkilatının rəhbəri, ən azı o vaxtlar uğurlu biznesmen, yəni pullu adam olan Toktarbay içən adam idi və hələ tədbir başlanmamış yaxşı “vurmuşdu”, kefi kök idi, mənimlə də hal-əhval tutdu, qazax millətinin böyüklüyünü, nadirliyini atüstü qeyd edib dedi ki, qədim qazaxlar ağüzlü və mavi gözlü olublar… Tədbirin fasiləsində furşet olacaqdı, tədbirdən sonra isə seçilmiş adamlar restorana gedəcəkdilər. Yəni güman edirəm ki, restoranda tuluğunu doldurandan sonra Toktarbay deyəcəkdi ki, qədimdə Londonda və ya Parisdə hamı qazax dilində danışırmış…

İndi qazaxların referendumda qəbul elədikləri Konstitusiyaya baxıram, görürəm ki, bu Konstitusiya ağ üzlü, mavi gözlü insanların konstitusiyası deyil, bu Konstitusiya ən yaxşı halda çinlilərin konstitusiyasına bənzəyəyir, çinlilərin üzünün və gözlərin nə rəngdə və nə formada olduğu isə məlumdur… Əfqanların konstitisiyası ilə tanış deyiləm, heç onlarda konstitusiyanın olub-olmadığını da bilmirəm. Əgər varsa, qazaxların təzə qanununa oxşamalıdır. Əfqanların nə rəngdə olduğunu demək çətindir. Arvadların başına kisə keçirilib, kişilərin üzünü isə saqal və kir basıb…

Və, əlbəttə, parlamenti öldürmək üçün yaradılan “Xalq şurası” kifayətdir ki, qazaxlarını üzünün və gözünün qədimdə də, indi də eyni rəngdə olduğuna şübhən qalmaya.

Göz rəngi, üz rəngi dəyişmir.

Necə ki, türk xalqalarının, daha dəqiq desək, müsəlman türk xalqlarının zehniyyəti dəyişməyən kimi…

 

 16. 03. 2026, Samara

YƏQİN «POÇT QUTUSU» YADINIZDADIR…

Ağalar, xanımlar! Soruşmaq əgər

Olarsa: Hardadır yalın əliylə,
Şuşanı düşməndən alan igidlər?

Görünmürlər, çıxmır səsləri belə…

 

Gözə görünən çox, səs çıxaran da,
Ancaq qəhrəmana bənzəmir onlar.

Hər biri narazı güzəranından,

Tələbsə xahiş və yalvarış sayaq.

 

Qartal tək ucalıb qarlı dağlara,

Yalın əllə yenən yağını budur?

Məmur qapısında igid ağlayar? –

Yox, beləcə istər haqqını muzdur…

 

Yəqin «Poçt qutusu» yadınızdadır:
Novruzəli ağa malına görə,

Canından keçməyə belə hazırdı —

Məgər alqış düşmür belə hünərə?

 

Düşür…Novruzəli nökərdi ancaq,

Xanın malı ona canından əziz.

Ağasından əmr, komanda alcaq,

Ölümə yollanar sorğu-sualsız.

 

Sədaqəti gözəl Novruzəlinin! —

O, rəğbət doğurur, həm empatiya.

Ancaq o, qəhrəman deyildir yəqin,

Əsgər yox, o, nökər gəlib dünyaya…

 

Əsgər axtarıram, görmürəm əsgər,
Hanı yalın əllə Şuşa alanlar?

Məmur qapısına getsə kim əgər,
Onun hünərinə məndə şübhə var.

 

Məmur qapısını kəsir səhərdən,
Tələbi xahiş və yalvarış sayaq.

Hədələyir, deyir çatıb son həddə,
Nədənsə özünü öldürür ancaq…

 

Yalın əllə Şuşa alanlar hanı?

Bəs indi kimsiniz, hardasınız siz?

Millətin şərəfi itir, tapdanır –

Piket keçirməyə yox hünəriniz…

 

 14. 03. 2026, Samara

SAVİNG PRİVATE MEHMAN – SIRAVİ MEHMANI XİLAS EDƏK…

Çox istedadlı bir cavan, Mehman Hüseynov, göz görə-görə məhv olur.

Deyək ki, boğulur…
Ostap Bender deyirdi ki, “Boğulanların xilası – boğulanların özlərinin əlindədir”.  (Спасение утопающих – дело рук самих утопающих).

Yox, biz, Gültəkin Hacıbəyli kimi “türk sevdalı” olsaq da, türk təbəəsi Ostab İbrahimoviçə böyük hörmət bəsləsək də, onun bu tövsiyəsini qəbul edə bilmərik. Xüsusən boğulan millətin gələcəyi ola biləcək ən parlaq cavanların biridirsə.

Əlbəttə, Mehman sözün əsı mənasında boğulmur, yəni, osmanlı aşiqi Əvəz Zeynallı demişkən, “gerçəkdən” (vurğu birinci hecanın üstündə) boğulmur. Məcazi mənada boğulur.

Əvvəlcə onu deyək ki, Mehman Hüseynov ömrünün son yarım ilini həsr etdiyi mübarizədə uduzur. Yəni Mehman Hüseynov Alyona Əliyevaya uduzur. Özü də böyük hesabla. “Qarabağ”ın Nyu Kasla uduzduğu kimi. Ümumi hesab 9:2-dir.

Məgər bu, məhv olmaq deyil?

Ezop təmsilində deyildiyi ki, dağ siçan dünyaya gətirdi. Yəni siçan doğdu.

Hamıya məlum oldu ki, Mehmanın hap-gopunun arxasında heç nə dayanmırmış. Öz ifadəsi ilə desək, Mehmanın bu altı ay müddətində ortaya qoyduğu yeganə şey onun özünün yeni surəti oldu. Tamaşaçılar Mehmanın simasında Qabil və Məhəmməd Mirzəli akademiyasının məzununu gördülər. Təzə diplom almış məzun əvvəlcə epataj hesabına “hayp” (hype) yaratdı, ancaq, bu, uzun sürmədi. Məlum oldu ki, məzunun hərbə-zorbaları, müəmmalı vədləri blefdən başqa bir şey deyilmiş. O ki qaldı söyüşə, Mehman nə qədər özünü öldürsə də, professor Qabilin və dosent Məhəmməd Mirzəlinin səviyyəsinə qalxa bilməz. Qabildən sonra Mehmanın söyüşünə qulaq asmaq Alim Qasımovdan sonra Daşqın Kürçaylını dinləmək kimidir. (Güman edirəm ki, burda heç kimin xətrinə dəymirəm).

Azərbaycan xalqını Mehman Hüseynov nəinki şoka sala bilmədi, Azərbaycan xalqı qımıldanmadı da. Azərbaycan xalqını qazın, işığın, çörəyin qiyməti şoka salar, prezidentin gəlininin kim olmağı yox və qətiyyətlə yox. Nə onun keçmişi, nə onun bahalı paıtarları, bahalı çantaları Azərbaycan xalqını narahat edər. Millətin öz qızlarında, xüsusən bakılılarda elə keçmişlər ortaya çıxar ki, avropalı qızlar onların yanında məsum rahibə kimi görünərlər. O ki qaldı bahalı çantalara, Mehman Hüseynovun videolarının bəkə də yalnız reklam effekti olub. Yəqin çox qadın Azərbaycanda Alyonanın çantalarından,  ya da ona oxşadılanlardan almağa çalışır…

Mehman Hüseynovu günbəgün deqradasiyaya uğradığı bu müddət ərzində Alyona Əliyeva vaxtını səmərəli keçirib. Mehman Hüseynovun öz kanalında göstərdiyi videoda cangüdənin müşayiəti ilə bazarlıq edən Alyona xanım təmiz, yəni ləhcəsiz azrbaycanca deyir: “Hədiyyə vermək istəyirəm…”

Mehman, sənin qapına daha bir top.

Mötəbər Ukrayna mənbələri bildirirlər ki, Alyona Əliyeva ali təhsilli linqvistdir, Odessa beynəlxalq universitetini qırmızı diplomla bitirib, fransız və ingilis dillərimi mükəmməl bilir…

Yaxın vaxtlarda Alyona Əliyeva hardasa Azərbaycan dilində nitq söyləsə ya hətta məruzə eləsə, təəccüblənmərəm. Ağzında ukraynalı deyirsən. Nəinki padşah arvadı, hətta padşah da olar…

Nə keçmiş, a kişi? Böyük Pyotrun arvadı Birinci Yekaterinanın keçmişi kimi maraqlandırırdı?

Mehmanı, çox istedadlı bu cavanı məhv edən, Qabil akademiyasının məzununa çevirən intiqam hissidir. İntiqam hissi soyudulmursa, idarə edilmirsə, cilovlanmırsa, o, içində yaşadığı insanı məhv edir. Məlum romanda və filmdə təsadüfən deyilmir ki, “qisas – soyuq çəkilən xörəkdir”… Bizdə deyirlər ki, acıqlı başda ağıl olmaz…

İlham Əliyevin gəlinini mübarizə obyektinə çevirməklə Mehman illərlə və həm də uğurla həyata keçirdiyi proyekti öz əli ilə məhv etdi. İndi onun gördüyü işin – hərçənd onun indiki fəaliyyətinə iş demək ciddi şişirtmədir — nə siyasi mübarizəyə, nə siyasi jurnalistikaya dəxli var.

Mehman elə bil ki, şəxsi intiqam hissinə uyaraq cəbhəni tərk edib və tör-töküntülərdən, yəni maxnoçulara karikatura sayıla biləcək ünsürlərdən ibarət alaya sıravi kimi daxil olub.

Fəlakətdir!

Gəlin sıravi Mehmanı xilas edək!..

11. 03. 2026, Samara