SABİRƏ NƏZİRƏ: “BEOVULF”UN TƏZƏDƏN ÇEVRİLİB İNGİLİS DİLİNƏ QAYTARILMAĞI

Мар28

2

İ. Əliyev: Nə xəbər var təzə, görkəmli Anar?

            İndi bəs şanlı yazarlar nə yazar?

Anar: Yatmayır indi yazarlar gecələr,
           Həsr edir şəninizə hər biri bir ölməz əsər.

İ. Əliyev: Mövzu seçmək bacarırlar bu yazarlar, görünür,
            Təcili artıraram mən də təqaüdlərini.

            Bu xəbər çox gözəl, istəkli Anar,

            Ədəbiyyatda yeni hansı daha hadisə var?

Anar: Bəli, var, ali komandan, daha bir,
          Amma bu, hadisədən çox üzücü  faciədir…

İ. Əliyev: Nədir, o faciə, gizlətmə, oğul!

           Danış ətraflı bilim mən nə olub!

           Yoluxub bəlkə qəfil virusla,

           Fani dünyamızı tərk etdi Kamal Abdulla?
 

Anar: Yox, Kamal lap buğa tək sağlamdır,
           Mən deyən faciəsə hər cür ölümdən də ağır.          

          Ölkənin arxa çevirmiş biri rəhbərliyinə,
          Çevirib dastanı o, Azəribaycan dilinə.

İ. Əliyev: Hansı dastan?

Anar: İngilis dastanı məşhur “Beovulf”!

          Çevirb almadan icazə…ah… uf…

İ. Əliev: Kim çevirmiş? Nəçidir? Varmı onu bir tanıyan?

Anar: Yaşayır Rusiyada guya bu ünsür çoxdan.

İ. Əliyev: Ünsürün antimillisindənmi?

Anar: Xalisindən. Ötürür düşmənə vacib xəbəri,

         Satmaq istər təzədən erməniyə Kəlbəcəri.

İ. Əliyev: Sübutu varmı fəaliyyətinin?

Anar: Versək işgəncə deyər niyyətini.

İ. Əliyev: Adı haqqında məlumatlar var?

Anar: Adı Xeyrulla, təxəllüssə Xəyal.  

İ. Əliyev: Şübhə yox, antimillidir, bu, adından bilinir!

Anar: Çox fəsadlar törər, əlbəttə, görməsək tədbir.

İ. Əliyev: Boynuna ip keçirib heyvan tək,
                Ünsürü ölkəyə gərək gətirək.

Anar: Bəs nə olsun “Beovulf”?

İ. Əliyev: Ah, o dastan! Ah… uf…

                Bir sürü tərcüməçi tər axıdıb səy eləsin
                Tez çevirsinlər o dastanı yenə ingilisə!

28. 03. 2021, Samara

FRANÇESKA PETRARKA. «GÖYLƏRİN NEMƏTİ…»

Июн29

Göylərin neməti, mötəbər sipər

Zevsin qəzəbindən, şair adına

Layiq hər insanın bəzəyi dəfnə,
Olsaydı mənim də qismətim əgər

 

Dostluq eləyərdim bu əsrin daha

Saymadığı sənət pəriləriylə.

Fəqət Minervanın özündən belə
Qaçıram, dözməyib bu haqsızlığa.

 

Al günəş altında Həbəş qumları
Hətta mən yanan tək qızar çətin ki,
Ən əziz olanı axı itirdim.


Tükəndim qurudum, indi siz ayrı,

Bir bulaq axtarın, məndəsə çünki,
Axan gözlərimin yaşıdır indi.

 

italyancadan tərcümə

29.06. 2026

++++++++++++++++++++++++==

 FRANCESKA PETRARKA

 

Se l’onorata fronde che prescrive
l’ira del ciel, quando ’l gran Giove tona,
non m’avesse disdetta la corona
che suole ornar chi poetando scrive,

Читать далее →

FRANÇESKA PETRARKA. «MİN DƏFƏ, SEVİMLİ DÜŞMƏNİM, SƏNƏ…»

Июн27

Min dəfə, sevimli düşmənim, sənə

Ürəyimi təslim etmək istədim.

Gözlərinlə barış bağlaram, dedim,

Baxdın təkəbbürlə fəqət sən mənə.

 

Ürəyimə ümid bəsləsə birdən

Ayrı xanım əgər, ümidi heçdir.
Ürək təsirinlə çünki dəyişdi,

Mənə də xoş deyil sən bəyənməyən.

 

Çıxarıb ürəyi tullasam əgər,

Qəriblik yaşayar, görməz o səndən

Bir kömək və bilməz var çağıranı.

 

Təbii yolunu itirə bilər,

Bu, cinayət olar, sənə xüsusən,

Çünki, xanım, sevir, daha çox səni.

 

italyancadan tərcümə

  1. 06. 2026, Samara

++++++++++++++

FRANCESKA PETRARKA

 

Mille fïate, o dolce mia guerrera,
per aver co’ begli occhi vostri pace
v’aggio proferto il cor; mâ voi non piace
mirar sí basso colla mente altera.

Читать далее →

FRANÇESKA PETRARKA. «XANIM, UTANIRAM GÖZƏLLİYİNİN….»

Июн26

Xanım, utanıram gözəlliyinin
Şeirlərimdə yox hələ təsviri,

Axı mən ki səni görəndən bəri,
Vurğunu olmadım ayrı heç nəyin.

 

Bu yük çox ağırdır çiyunlərimçin,

Yox incə cilaya məndə nəharət,

Ağlımı səfərbər elədim, fəqət,
İşə girişməyə çətinlik çəkir.

 

Çox olub ağzımı açmışam dinəm,
Kəsilib sinəmdə səsim, susmuşam —
Belə ucalığa o, necə fəth edər?

 

Çox olub şeir başlamışam mən.

İlk həmlədə əlim, qələmim, zəkam,

Əfsus ki, yenilib geriyə gedər.

 

italyancadan tərcümə

  1. 06. 2026, Samara

+++++++++++++

FRANCESKA PETRARKA

 Vergognando talor ch’ancor si taccia,
donna, per me vostra bellezza in rima,
ricorro al tempo ch’i’ vi vidi prima,
tal che null’altra fia mai che mi piaccia.

Читать далее →

FRANÇESKA PETRARKA. «ELƏ HEYVANLAR VAR, DİK BAXA BAXA BİLƏR…»

Июн25

 

Elə heyvanlar var, dik baxa bilər

Qorxub-çəkinmədən günəşə onlar.

Günəşdən çəkinib yayınan da var,

Yuvadan çıxmırlar axşama qədər.

 

Var dəli həvəsli başqaları da,

Od çəkir onları şölələləndə

İşıq saçdığı tək yandırır həm də:

Əfsus, mən onlarla eyni sırada.

 

Çünki bu xanımın işığına mən,
Nə dözə bilirəm, kölgəli yerlə

Pərdə çəkmək olur aramıza nə.

 

Zəif gözlərimdən yaş axır hərçənd,

Çəkir məni onun yanına tale,

Bilirəm yanaram, gedirəm yenə.

 

italyancadan tərcümə

  1. 06. 2026, Samara

+++++++++++++++++++++

FRANCESKA PETRARKA

 

Son animali al mondo de sí altera
vista che ’ncontra ’l sol pur si difende;
altri, però che ’l gran lume gli offende,
non escon fuor se non verso la sera;

Читать далее →

FRANÇESKA PETRARKA. «GİLƏLƏNƏR ACI GÖZ YAŞIM YENƏ…»

Июн24

Gilələnər acı göz yaşım yenə,

Ahımla üzümə axıdaram mən,

Eşqiylə dünyadan məni küsdürən,
Gözlərin baxarsa bir anlıq mənə.

 

Sənin incə və xoş təbəssümündən,
Qızğın istəyimin yatır yanğısı,

İşgəncə odunun yetir xilası,

Səndən gözlərimi çəkməyincə mən.

 

Ruhum öləziyir görəndə ancaq

Çevrilib gedirsən xoş yerişlə sən,

Tale ulduzlarım sönür elə bil.

 

Eşq açarlarıyla xilas taparaq,

Qəlb səni izləyir, çıxıb sinəmdən,

Dərin fikirlərdən həm cana gəlir.

 

italyancadan tərcümə

  1. 06. 2026, Samara

FRANÇESKA PETRARKA. «AYRILIR ÇALLAŞMIŞ, ƏYİLMİŞ QOCA…»

Июн23

Ayırılır çallaşmış, əyilmiş qoca,

Bütün ömrü keçən doğma məkandan

Ağrılı ayrılır ailə ondan,

Görüb əziz qoca üzülüb necə.

 

 

Toplayır nə qədər canında güc var,

Keçib günlərindən qalanı gedir.

İndi yardımçısı tək iradədir,

Daha zəiflədib onu da yollar.

 

Arzusu Romaya onu çatdırar,
Görsün surətini orda o Kəsin
Ki, bir vaxt özünü görər səmada.

 

Qəlbimdə beləcə bir istəyim var:

Əsl surətini, xanım, mən sənin,

Mümkün ola görəm başqalarında.

 

italyancadan tərcümə

22-23. 06. 26, Samara

++++++++++++

FRANCESKA PETRARKA

XVI SONET

Movesi il vecchierel canuto et biancho
del dolce loco ov’à sua età fornita
et da la famigliuola sbigottita
che vede il caro padre venir manco; Читать далее →

SAYINI BİLƏN YOX MƏZARLIQLARIN…

Июн21

Rusiyada neçə məzarlıq olar? –

Bunu dəqiq demir statistika.

Bəlkə indilərdə yüz minə çıxa,

Düz sayı ölkədə çətin bilən var.

 

Kəndlər ləğv olunur, qəsəbələr də,
Köçə bilən köçür, ölür qalan da,

Şəhərin öləni doğulanından

Artıqdır, kiçilib gedir şəhər də.

 

Şəhərdə, həm kənddə qəbirdir artan.
Qalxır hər gün yeni məzar sırası,
Sıralar uzundur, sıxdır arası,
Bayrağa bürünüb hər qəbirstan.

 

Bağlı tabutlarda basdırılırlar,
Şərəfsiz yürüşdən gətirilənlər,

Pul dalınca gedib ölüb-itənlər,

Hələ tapılmayan gör nə qədər var!

 

Cırılır bayraqlar qış küləyindən,

İslanır qəbirlər yaz yağışından,

Ziyarət edəni, yaş axıdanı,

Tək-tükünün olar, olsa da – hərdən…

 

Onları ölkə, xalq xatırlayacaq?
Dili gələcəkmi “qəhrəman” deyə?

Onlarsa ən qara bir səhifəyə,

Ölkənin adını yazdılar ancaq.

 

Hərdən elə gəlir keçəndə gecə,

Gəzər məzarlığı ruh kimi kimsə,
Sayar qəbirləri, razı gülümsər.

Kimdir o? Bu hərbi törədən qoca?…

 

21.06. 2026, Samara

«ŞEİRİNDƏ HƏMZƏTOV RƏSUL BİR ZAMAN…»

Июн19

Şeirində Həmzətov Rəsul bir zaman
Demişdi: “cəbhədən geri dönməyən
Əsgərlər torpağa gömülməyiblər,
Onlar ağ durnadır, göydə qıy vuran.”

 

Bənzəsə də bütün müharibələr,

Hökmən bir-birindən fərqlənir onlar.

Bu fərq tərəflərin məqsədində var,

Və qəhrəman deyil ölən hər əsgər.

 

Durna qatarları keçir qara, ağ,

Göydə tükürpədən qıyyalar dinir.

Baxıram, indiki rus əsgərinin,
Sırada yerini görmürəm ancaq…

 

19. 06. 2026, Samara

GÜNÜN GEDƏR VAXTI…

Июн18

 

anamın xatirəsinə

Qürub çağı salır anamı yada:

Görürəm təndirdən çörək çıxarır,

Kəndin elə bu vaxt gəlir naxırı,
Anam inək sağır mal yatağında.

 

Narahat olardı anam bu vaxtlar,

Bu vaxtlar səbrsiz, kəmhövsələydi,

Elə bil bəd xəbər bu saat, indi,
Kimsə qaranəfəs gəlib çatdırar.

 

Eşitsə bir maşın qəzası əgər

Hardasa baş verib, havalanardı,
“Bəlkə Süleymandır” deyib durardı,
Oğlu sağ-salamat gələnə qədər.

 

Təndir başında ya mal yatağında,
Çörək bişirərkən, inək sağarkən
Günün gedər vaxtı, bilmirəm nədən,

Görərdim anamın ağladığın da.

 

Balası ölmüşdü – gözəl, saf uşaq,

Təsəlli deyildim mənsə… əksinə.

Günəş hər közərib sönərkən, yenə,

Anam kövrələrdi yaş axıdaraq.

 

Günün gedər vaxtı ona and idi,
Qüruba bağlıydı ürəyindəki.

“Günün bu vaxtından istəmişəm ki…”

Duası, qarğışı onun beləydi.

 

Axşamçağıların təlaşı hərçənd,
Evdə bürüyərdi o vaxt hər kəsi.

Heyvan itərdi ya ayrı şey nəsə  —

Qoyma-qışqırıqdan duruxardı kənd…

 

18. 06. 2026, Samara

QOCA DONDURMA YEYİR…

Июн16

Otuzu da keçib deyəsən isti,
Kölgəli yerlər də şəhərdə qızır.

Volqaya üz tutur sərin istəyən,
Çaydan uzaqdakı havalı gəzir.

 

Kvas içir ya da “pivələyirlər”,

Qızıb içkinin də alveri indi.

Gecə yarıyacan, boğaza qədər

İçəsən, susuzluq elə həmindir.

 

Yanını qumuna çayın basaraq,
Bir qoca oturub “plombir” yeyən.

Ucuzundan alıb, dondurma ancaq,
Nə qiymətə olsa, dadlıdır yenə…

 

Yemir dondurmanı, düzünü desək,
Sümürür, yalayır buzlu neməti,

Dilini çıxarır hərdən ilan tək,

Hərlədir, ucuyla dadır şərbəti.

 

Kiçilir, əriyib gedir plombir,
İnsan ömrü kimi əriyir elə.

Uşaqlıq, cavanlıq beləcə gedir,
Çökür xatirəsi damağa, dilə….

 

Bəlkə plombiri yeyir son dəfə,

Bəlkə sonuncudur aldığı bu həzz.

Bizə dondurma da kaş ki, vəd edə,
Xurma kölgəsini vəd eləyən kəs…

 

16. 06. 2026, Samara